สวัสดีปีใหม่นะคะ
วันนี้เปิ้ลมีเรื่องเล่าดีๆ ให้เพื่อนๆ ได้สู้กับชีวิตหรือ AdSense กันต่อไป
โดยล่าสุดที่ได้ฟังคำโฆษณามา และรู้สึกชอบมากเลยคือ "ถ้าเราตั้ง
เป้าที่ดวงจันทร์ แม้ไม่ถึงดวงจันทร์ เราก็ยังอยู่ท่ามกลางดวงดาว"
ดังนั้น ขอให้เพื่อนๆ ตั้งเป้าหมายเพื่อสู้กับหลายๆ สิ่งที่จะเกิดขึ้นในปีนี้
ต่อไปนะคะ.. เพราะชีวิตอยู่ที่เราเลือกค่ะ เลือกที่จะสู้กับมัน หรือเลือก
ที่จะถอย และล้มเลิกไป ^___^
---------------------------------------------------
แซมเป็นผู้จัดการของร้านอาหารแห่งหนึ่งในอเมริกา เขาเป็นคน
อารมณ์ดีอยู่เสมอ และมักจะมีมุมมองต่อเหตุการณ์ต่างๆ ในแง่ดี
เวลาที่มีใครถามเขาว่าเขาทำอย่างนั้นได้อย่างไร เขาจะตอบว่า
"ถ้าผมสามารถเป็นอะไรที่ดีกว่านี้ได้.....ผมอยากจะมีฝาแฝด!"
แล้วฉันก็ถามแซมว่า "ฉันไม่เข้าใจ.....คนเราจะมองโลกในแง่ดี
อยู่ตลอดเวลาได้ยังไง คุณทำได้ยังไงนะ" แซมตอบว่า "ทุกๆเช้า...
ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับบอกตัวเองว่า...ผมมีทางเลือกสองทางสำหรับ
วันนี้ ผมเลือกที่จะมีอารมณ์ดีตลอดทั้งวันก็ได้...หรือจะมีอารมณ์
เสียตลอดทั้งวันก็ได้เหมือนกัน ซึ่งผมมักจะเลือกอารมณ์ดี บางครั้ง
ก็มีเหตุการณ์แย่ๆ เกิดขึ้น เราก็สามารถเลือกได้นี่นาว่าเราจะเป็น
เหยื่อของเหตุการณ์นั้น หรือว่าเลือกที่จะเรียนรู้มัน...ซึ่งผมมักเลือก
ที่จะเรียนรู้ ทุกครั้งที่มีบางคนมาติมาบ่นอะไร มีทางเลือกให้เรา
เลือกได้ว่าจะยอมรับเสียงเหล่านั้นหรือว่าจะมองหาด้านดีของชีวิต
ผมเลือกอย่างหลัง" "แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ" ฉันแย้ง "ใช่...
ไม่ง่ายเลย" แซมกล่าว " ชีวิตล้วนเต็มไปด้วยทางเลือก เมื่อคุณตัด
สิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องทั้งหมดออกไปแล้ว ทุกสถานการณ์ต่างก็มีทาง
เลือกของมัน...คุณเลือกได้ว่าจะตอบสนองกับเหตุการณ์นั้นอย่างไร...
คุณเลือกได้ว่าจะให้ผู้คนรอบข้างมีผลกับความรู้สึกของคุณได้
อย่างไร...คุณเลือกที่จะมีอารมณ์ดีหรือแย่ก็ได้ มันเป็นทางเลือกว่า
คุณจะใช้ชีวิตของคุณอย่างไร"
หลายปีต่อมา...ฉันได้ข่าวมาว่าแซมลืมล็อคประตูด้านหลังร้าน
และถูกปล้นโดยโจร 3 คน ระหว่างที่แซมกำลังพยายามเปิดเซฟ
มือของเขาสั่นเนื่องจากความตื่นเต้นทำให้เกิดพลาดโจรพวกนั้น
ยิงเขา โชคยังดีที่มีคนพบและนำเขาส่งโรงพยาบาลอย่างทัน
ท่วงที หลังจากการผ่าตัดที่ยาวนานถึง 18 ชั่วโมงและการดูแล
รักษาในโรงพยาบาลอย่างใกล้ชิด แซมก็ได้ออกจากโรงพยาบาล
พร้อมทั้งเศษกระสุนในร่างกาย
ฉันพบแซม 6 เดือนหลังจากเหตุการณ์นั้น เมื่อฉันถามว่าเขาเป็น
อย่างไรบ้างเขายังคงตอบว่า "ถ้าผมเป็นอะไรที่ดีกว่านี้ได้ ผมจะ
เป็นฝาแฝด อยากดูแผลเป็นของผมไหม?" ฉันตอบปฏิเสธแต่กลับ
ถามเขาถึงสิ่งที่ผ่านเข้ามาในความรู้สึกเขาหลังจากที่โจรพวกนั้น
ออกไป "อย่างแรกที่ผมคิด คือผมไม่ได้ล็อคประตูหลังของร้าน
และหลังจากที่โดนยิงล้มลงบนพื้นผมก็ยังคงจำได้ว่า.....ผมมีสอง
ทางเลือกนี่นา...มีชีวิตต่อไปหรือว่า...ตายเสียในตอนนั้น...ผมเลือก
ที่จะอยู่ต่อไป" "คุณไม่กลัวเหรอ" ฉันถาม แซมเล่าต่อ "เจ้าหน้าที่ผู้
ช่วยแพทย์ทำหน้าที่อย่างดีมาก พวกเขาคอยบอกว่าผมจะปลอดภัย
แต่เมื่อพวกเขาเข็นผมเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ผมก็ได้เห็นความกดดัน
บนใบหน้าของหมอและ พยาบาล ตอนนั้นผมเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาจริงๆ
ในสายตาของพวกเขามันเต็มไปด้วยคำพูดที่ว่า "เขาตายแล้ว" ผมรู้
ทันทีว่าผมต้องทำอะไร ผมต้องแสดงปฏิกิริยาอะไรซักอย่างให้พวก
เขารู้ว่าผมยังอยู่"
"คุณทำอย่างไร" ฉันถาม "อืม...มีนางพยาบาลคนหนึ่งตะโกนถาม
ผมว่าผมแพ้อะไรหรือเปล่า ผมตอบว่า มี...นางพยาบาลและหมอต่าง
ก็หยุดทำงานรอฟังคำตอบจากผม ผมหายใจลึกๆและตอบว่า 'กระสุน!'
หลังจากที่พวกเขาหัวเราะ ผมบอกพวกเขาว่าผมเลือกที่จะมีชีวิตอยู่
โปรดช่วยรักษาผมอย่างคนมีชีวิต...ไม่ใช่คนตาย"
แซมใช้ชีวิตด้วยความรู้สึกขอบคุณความสามารถของหมอ แต่มัน
ก็เป็นเพราะทัศนคติต่อชีวิตอันแสนจะน่าทึ่งของเขาด้วย...ฉันได้
เรียนรู้จากเขาว่า...ทุกๆวันคุณมีทางเลือกของชีวิต...คุณเลือกที่จะรัก...
หรือว่าเกลียดชีวิตของคุณเองก็ได้ สิ่งเดียวที่เป็นของคุณจริงๆ และ
ไม่มีใครสามารถนำมันไปจากคุณได้ก็คือ...ความคิดและทัศนคติของคุณเอง
Apple_lin
